विश्वासको आधार

२. परमेश्वर

(God)

हामी विश्वास गर्छौँ कि एकमात्र जीवित र सत्य परमेश्वर हुनुहुन्छ, जो अनन्त, स्वयंसिद्ध, अपरिवर्तनीय, सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमान्, सर्वव्यापी, पवित्र, न्यायी, प्रेममय, कृपालु र सत्य हुनुहुन्छ।

उहाँ कुनै सृष्ट वस्तुको भाग होइन, न त सृष्टिमा निर्भर हुनुहुन्छ। उहाँ सबै वस्तुको सृष्टिकर्ता, धारक, स्वामी र अन्तिम उद्देश्य हुनुहुन्छ। आकाश र पृथ्वी, दृश्य र अदृश्य सबै कुरा उहाँबाट, उहाँद्वारा र उहाँकै निम्ति अस्तित्वमा छन्।

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वर व्यक्तिगत हुनुहुन्छ; उहाँ निर्जीव शक्ति, निराकार ब्रह्माण्डीय सिद्धान्त वा केवल दार्शनिक अवधारणा हुनुहुन्न। उहाँ जान्नुहुन्छ, इच्छा गर्नुहुन्छ, प्रेम गर्नुहुन्छ, न्याय गर्नुहुन्छ, बोल्नुहुन्छ, प्रतिज्ञा गर्नुहुन्छ र आफ्ना सृष्टिहरूसँग सम्बन्ध स्थापना गर्नुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वर स्वतन्त्र र आत्मनिर्भर हुनुहुन्छ। उहाँको अस्तित्व, जीवन, ज्ञान, शक्ति वा महिमा कुनै बाह्य स्रोतमा निर्भर छैन। उहाँ पूर्ण हुनुहुन्छ र उहाँलाई कुनै कुराको अभाव छैन।

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वरको चरित्र पूर्ण रूपमा सुसङ्गत छ। उहाँको प्रेम उहाँको पवित्रतासँग, उहाँको कृपा उहाँको न्यायसँग, र उहाँको सार्वभौमिकता उहाँको सत्यता तथा भलाइसँग विरोधमा हुँदैन। उहाँका सबै गुणहरू उहाँको एउटै पूर्ण ईश्वरीय अस्तित्वमा अविभाज्य रूपमा विद्यमान छन्।

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वरले आफूलाई सृष्टि, इतिहास र मानव अन्तःकरणमार्फत सामान्य रूपमा प्रकट गर्नुभएको छ, तर उहाँको चरित्र, इच्छा र उद्धारकारी कार्यको स्पष्ट तथा निर्णायक प्रकाशन पवित्रशास्त्रमा र सर्वोच्च रूपमा येशू ख्रीष्टमा प्रकट भएको छ।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले परमेश्वरसम्बन्धी सबै धर्मशास्त्रीय अध्ययनमा उहाँको अद्वितीयता, सृष्टिकर्तापन, सार्वभौमिकता, पवित्रता, प्रेम, न्याय, सत्यता र आत्मनिर्भर अस्तित्वलाई आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

३. त्रिएक परमेश्वर

(The Triune God)

हामी विश्वास गर्छौँ कि एकमात्र साँचो परमेश्वर अनन्तकालदेखि पिता, पुत्र र पवित्र आत्मा—तीन पृथक् व्यक्तिका रूपमा अस्तित्वमा हुनुहुन्छ, तर उहाँहरू तीन परमेश्वर होइनन्; एउटै ईश्वरीय सारमा एक परमेश्वर हुनुहुन्छ।

पिता, पुत्र र पवित्र आत्मा प्रत्येक पूर्ण रूपमा परमेश्वर हुनुहुन्छ। उहाँहरू समान रूपमा अनन्त, समान रूपमा महिमित, समान रूपमा ईश्वरीय हुनुहुन्छ र एउटै ईश्वरीय स्वभाव, सामर्थ्य र महिमामा सहभागी हुनुहुन्छ। तथापि पिता पुत्र हुनुहुन्न, पुत्र पवित्र आत्मा हुनुहुन्न, र पवित्र आत्मा पिता हुनुहुन्न। व्यक्तिहरूबीच वास्तविक भिन्नता छ, तर ईश्वरत्व विभाजित छैन।

हामी विश्वास गर्छौँ कि त्रिएकता तीन परमेश्वरहरूको सङ्घ होइन, न त एउटै परमेश्वरले फरक-फरक समयमा तीन रूप धारण गर्नुभएको हो। ख्रीष्टियन विश्वासले एक परमेश्वर, तीन व्यक्ति को रहस्यलाई स्वीकार गर्दछ—एकत्व र भिन्नता दुवैलाई एकसाथ सुरक्षित राख्दै।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पुत्र पिताबाट अनन्त रूपमा हुनुहुन्छ, र पवित्र आत्मा पिताबाट पुत्रमार्फत अनन्त रूपमा प्रस्थान गर्नुहुन्छ। यी सम्बन्धहरूले ईश्वरीय व्यक्तिहरूबीचको वास्तविक भिन्नता प्रकट गर्छन्, तर कुनै व्यक्तिलाई अर्कोभन्दा कम ईश्वरीय वा निम्न बनाउँदैनन्।

सृष्टि, प्रकाश, उद्धार, पवित्रीकरण र परमेश्वरको सम्पूर्ण कार्यमा पिता, पुत्र र पवित्र आत्मा अविभाज्य रूपमा कार्य गर्नुहुन्छ, यद्यपि पवित्रशास्त्रले तिनका कार्यहरूमा विशिष्ट सम्बन्ध र भूमिका पनि देखाउँछ। पिता पठाउनुहुन्छ, पुत्र देहधारण गरी उद्धारको कार्य सम्पन्न गर्नुहुन्छ, र पवित्र आत्माले त्यस उद्धारलाई विश्वासीमा लागू गर्नुहुन्छ; तथापि यी कार्यहरू एउटै त्रिएक परमेश्वरका अविभाज्य कार्यहरू हुन्।

हामी विश्वास गर्छौँ कि त्रिएकताको सिद्धान्त कुनै पछि थपिएको दार्शनिक कल्पना होइन, तर पवित्रशास्त्रमा प्रकट गरिएको परमेश्वरको अस्तित्वबारेको सत्यलाई मण्डलीले ऐतिहासिक रूपमा स्पष्ट भाषामा व्यक्त गरेको हो।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले पिता, पुत्र र पवित्र आत्माको पूर्ण ईश्वरत्व, अनन्तता, समानता र वास्तविक व्यक्तिभेदलाई ख्रीष्टियन विश्वासको आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

४. सृष्टि र ईश्वरीय प्रबन्ध

(Creation and Providence)

हामी विश्वास गर्छौँ कि त्रिएक परमेश्वरले आफ्नो स्वतन्त्र इच्छा, बुद्धि र महिमाका निम्ति सम्पूर्ण सृष्टिलाई अस्तित्वमा ल्याउनुभयो। आकाश, पृथ्वी, दृश्य र अदृश्य सबै कुरा परमेश्वरका सृष्टि हुन्; कुनै सृष्ट वस्तु परमेश्वरसँग सह-अनन्त वा स्वतन्त्र अस्तित्व भएको होइन।

परमेश्वरले सृष्टिलाई केवल आरम्भ गरेर त्यसबाट अलग हुनुभएको छैन। उहाँले आफ्नै सामर्थ्यद्वारा सम्पूर्ण सृष्टिलाई धारण, संरक्षण र सञ्चालन गर्नुहुन्छ। प्रत्येक सृष्ट वस्तु आफ्नो अस्तित्व र निरन्तरताका लागि अन्ततः उहाँमा निर्भर छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वर आफ्नो ईश्वरीय प्रबन्धद्वारा इतिहास, प्रकृति, राष्ट्रहरू, व्यक्ति तथा घटनाहरूमाथि सार्वभौम शासन गर्नुहुन्छ। उहाँको उद्देश्य विफल हुँदैन, र सम्पूर्ण इतिहास अन्ततः उहाँको बुद्धिमान् तथा धर्मी योजनाअनुसार अघि बढ्छ।

यस ईश्वरीय शासनले सृष्ट वस्तुहरूको वास्तविकता, कारणहरूको कार्य, मानव निर्णय वा नैतिक उत्तरदायित्वलाई नष्ट गर्दैन। परमेश्वरले आफ्ना उद्देश्यहरू पूरा गर्दा साधारण कारण, मानवीय कार्य तथा ऐतिहासिक परिस्थितिहरूलाई वास्तविक माध्यमका रूपमा प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वर पापका कर्ता हुनुहुन्न र उहाँको पवित्र चरित्रमा कुनै दुष्टता छैन। तथापि मानव पाप, दुःख र दुष्टताको वास्तविकताले उहाँको सार्वभौमिकतालाई समाप्त गर्दैन। परमेश्वरले पापी कार्यलाई अनुमोदन नगरीकन पनि आफ्नो बुद्धि र सामर्थ्यमा त्यसलाई सीमित गर्न, शासन गर्न र अन्ततः आफ्ना धर्मी उद्देश्यका लागि प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ।

यसैले बाइबलीय दृष्टिमा परमेश्वरको सार्वभौमिकता र मानव उत्तरदायित्व परस्पर विरोधी सत्य होइनन्। परमेश्वर आफ्नो उद्देश्यमा पूर्ण सार्वभौम हुनुहुन्छ, र मानिस आफ्ना वास्तविक निर्णय तथा कार्यका लागि नैतिक रूपमा उत्तरदायी रहन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि सृष्टिको अन्तिम उद्देश्य परमेश्वरको महिमा हो। सृष्टि उहाँबाट उत्पन्न भएको, उहाँद्वारा धारण गरिएको र अन्ततः उहाँकै उद्देश्यतर्फ निर्देशित छ। त्यसैले मानवजाति सृष्टिको स्वामी होइन, तर परमेश्वरसमक्ष उत्तरदायी प्रबन्धक हो।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले सृष्टि र इतिहासको अध्ययन गर्दा परमेश्वरको सृष्टिकर्तापन, निरन्तर संरक्षण, ईश्वरीय प्रबन्ध, सार्वभौमिक शासन, पवित्रता तथा मानव उत्तरदायित्वलाई एकसाथ स्वीकार गर्दछ।

५. मानवजाति

(Humanity)

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वरले मानिसलाई आफ्नै स्वरूप र समानतामा सृष्टि गर्नुभयो, पुरुष र स्त्रीका रूपमा सृष्टि गर्नुभयो, र त्यसकारण प्रत्येक मानव व्यक्तिमा परमेश्वरद्वारा प्रदान गरिएको अन्तर्निहित मर्यादा, मूल्य र नैतिक उत्तरदायित्व रहेको छ।

मानिस सृष्टिको अन्य अंशभन्दा विशिष्ट छ, किनकि उसलाई परमेश्वरको स्वरूपमा सृष्टि गरिएको छ। यसको अर्थ मानिस परमेश्वरजस्तै ईश्वरीय सारको भाग हो भन्ने होइन; बरु उसलाई परमेश्वरलाई जान्न, उहाँसँग सम्बन्ध राख्न, नैतिक उत्तरदायित्व वहन गर्न, तर्क गर्न, प्रेम गर्न, सृजनात्मक कार्य गर्न र सृष्टिमाथि उत्तरदायी प्रबन्धकका रूपमा सेवा गर्न बोलाइएको हो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पुरुष र स्त्री दुवै समान रूपमा परमेश्वरको स्वरूपमा सृष्टि भएका छन् र परमेश्वरसमक्ष समान मानव मर्यादा र मूल्य राख्छन्। तिनको जैविक भिन्नता मानव सृष्टिको भाग हो र त्यसलाई मानव मर्यादाको असमानताको आधार बनाइनु हुँदैन।

हामी विश्वास गर्छौँ कि मानव जीवन परमेश्वरको वरदान हो। गर्भमा विकास हुँदै गरेको जीवनदेखि वृद्धावस्थासम्म प्रत्येक मानव जीवन आदर, संरक्षण र नैतिक विचारको योग्य छ, किनकि मानव मूल्य क्षमता, सामाजिक प्रतिष्ठा, आर्थिक अवस्था, शारीरिक सामर्थ्य वा उपयोगिताबाट उत्पन्न हुँदैन।

मानिस शरीर मात्र होइन, न त केवल पृथक् आत्मिक अस्तित्व हो। पवित्रशास्त्रले मानव अस्तित्वलाई समग्र रूपमा प्रस्तुत गर्छ। शारीरिक र अशारीरिक पक्षहरूबीच वास्तविक भिन्नता भए तापनि मानिसलाई परमेश्वरले एकीकृत व्यक्तिका रूपमा सृष्टि गर्नुभएको हो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वरले मानिसलाई उहाँसँग सम्बन्ध, परस्पर सम्बन्ध, काम, सृष्टिको हेरचाह र उहाँको महिमा प्रकट गर्ने उद्देश्यका लागि सृष्टि गर्नुभयो। मानव स्वतन्त्रता निरपेक्ष स्वायत्तता होइन; मानिस सृष्टिकर्तासमक्ष निर्भर र उत्तरदायी प्राणी हो।

आदम र हव्वा ऐतिहासिक रूपमा मानवजातिका प्रारम्भिक प्रतिनिधि हुन्। तिनीहरू मूलतः धर्मी अवस्थामा सृष्टि गरिएका थिए, तर पापद्वारा पतित भए। तिनीहरूको पतनको प्रभाव सम्पूर्ण मानवजातिमा पुगेको छ।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले मानवजातिसम्बन्धी अध्ययनमा परमेश्वरको स्वरूप, मानव मर्यादा, पुरुष र स्त्रीको समान मानवीय मूल्य, शरीर र अशारीरिक पक्षको एकता, मानव उत्तरदायित्व र सृष्टिकर्तामाथिको निर्भरतालाई आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

६. पाप

(Sin)

हामी विश्वास गर्छौँ कि पाप परमेश्वरको पवित्र चरित्र, इच्छा र आज्ञाविरुद्धको विद्रोह, अवज्ञा र नैतिक विचलन हो। पाप केवल गलत कार्यमा सीमित हुँदैन; यसले मानिसको विचार, इच्छा, अभिप्राय, वचन, कर्म तथा परमेश्वरप्रतिको मूल सम्बन्धलाई समेत प्रभावित गर्दछ।

आदम र हव्वाले परमेश्वरको आज्ञा उल्लङ्घन गरी पापमा पतन गरे। यस ऐतिहासिक पतनद्वारा पाप र मृत्यु मानव अनुभवमा प्रवेश गरे, र त्यसको प्रभाव सम्पूर्ण मानवजातिमा फैलियो। फलस्वरूप मानिस परमेश्वरबाट अलग भएको, नैतिक रूपमा भ्रष्ट भएको र पाप तथा मृत्युको अधीनमा परेको अवस्थामा जन्मन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि आदमको पतनको प्रभाव केवल खराब उदाहरणमा सीमित छैन। मानवजातिले पतित अवस्थाको वास्तविक परिणाम वहन गर्छ, र प्रत्येक मानिस आफ्नै पापका लागि पनि परमेश्वरसमक्ष उत्तरदायी हुन्छ। सबैले पाप गरेका छन् र परमेश्वरको महिमाबाट चुकेका छन्।

पापले मानिसको सम्पूर्ण अस्तित्वलाई प्रभावित गरेको छ—बुद्धि, इच्छा, भावना, शरीर, सम्बन्ध र नैतिक निर्णयसमेत। यसको अर्थ प्रत्येक मानिस सम्भव भएसम्म सबैभन्दा खराब छ भन्ने होइन; बरु मानव व्यक्तित्वको कुनै पक्ष पनि पापको प्रभावबाट पूर्ण रूपमा मुक्त छैन।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पतित मानिस आफ्नै नैतिक प्रयास, धार्मिक कर्म, ज्ञान, संस्कार वा व्यक्तिगत योग्यताद्वारा आफूलाई परमेश्वरसँग मिलाप गराउन वा पापको दोष र शक्तिबाट उद्धार गर्न सक्दैन। मानिसलाई परमेश्वरको अनुग्रह र ख्रीष्टमा प्रदान गरिएको उद्धार आवश्यक छ।

पाप व्यक्तिगत मात्र होइन; यसको परिणाम सम्बन्ध, समाज, संस्था र मानव संस्कृतिमा समेत प्रकट हुन सक्छ। तथापि सामाजिक वा संरचनागत दुष्टताको वास्तविकता व्यक्तिगत नैतिक उत्तरदायित्वलाई समाप्त गर्दैन।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पापको परिणाम आत्मिक मृत्यु, परमेश्वरसँगको अलगाव, दोष, भ्रष्टता र अन्ततः शारीरिक मृत्यु तथा न्याय हो। परमेश्वर पवित्र र न्यायी भएकाले उहाँ पापप्रति उदासीन रहनुहुन्न।

तर पापको वास्तविकता ख्रीष्टियन सन्देशको अन्तिम शब्द होइन। पवित्रशास्त्रले पापको गम्भीरतालाई स्पष्ट पार्दै येशू ख्रीष्टमा परमेश्वरले प्रदान गर्नुभएको क्षमा, धर्मी ठहराइ, नयाँ जीवन र पुनर्स्थापनातर्फ निर्देश गर्छ।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले पापसम्बन्धी अध्ययनमा मानव पतनको ऐतिहासिकता, पापको सार्वभौमिकता, मानिसको सम्पूर्ण अस्तित्वमा परेको यसको प्रभाव, व्यक्तिगत नैतिक उत्तरदायित्व, परमेश्वरको न्याय र उद्धारका लागि परमेश्वरको अनुग्रहको अपरिहार्यतालाई आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

७. येशू ख्रीष्ट

(Jesus Christ)

हामी विश्वास गर्छौँ कि येशू ख्रीष्ट परमेश्वरका अनन्त पुत्र हुनुहुन्छ, पूर्ण परमेश्वर र पूर्ण मानिस हुनुहुन्छ। उहाँ सृष्ट गरिएका प्राणी होइनन्, तर अनन्तकालदेखि पिता र पवित्र आत्मासँग ईश्वरीय महिमा र स्वभावमा एक हुनुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वरका पुत्रले मानव उद्धारका निम्ति वास्तविक मानव स्वभाव धारण गर्नुभयो। उहाँ पवित्र आत्माद्वारा गर्भधारण भई कुमारी मरियमबाट जन्मनुभयो। उहाँको देहधारणमा ईश्वरीय र मानवीय स्वभाव न त मिसिए, न परिवर्तन भए, न विभाजित भए; बरु एउटै व्यक्तिमा पूर्ण ईश्वरत्व र पूर्ण मानवत्व वास्तविक र अविभाज्य रूपमा संयुक्त छन्।

येशू ख्रीष्टले पूर्ण रूपमा मानव जीवन जिउनुभयो, सबै आवश्यक मानवीय अनुभव भोग्नुभयो, तर पापरहित रहनुभयो। उहाँले परमेश्वरको राज्य घोषणा गर्नुभयो, पिता परमेश्वरको चरित्र प्रकट गर्नुभयो र आफ्ना कार्य तथा शिक्षाद्वारा आफ्नो मसीही तथा ईश्वरीय पहिचान प्रकट गर्नुभयो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि येशू ख्रीष्टले क्रूसमा पापीहरूको स्थानमा प्रायश्चित्तकारी र प्रतिस्थापनात्मक मृत्यु भोग्नुभयो। उहाँको मृत्यु कुनै दुर्घटना वा केवल शहीदको मृत्यु थिएन; यो परमेश्वरको उद्धारकारी योजनाको केन्द्र थियो। उहाँले पापको दोष वहन गर्नुभयो, परमेश्वरको न्याय पूरा गर्नुभयो र विश्वास गर्नेहरूका लागि क्षमा, मिलाप र उद्धारको आधार स्थापित गर्नुभयो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि येशू ख्रीष्ट मृतकहरूबाट शारीरिक रूपमा पुनरुत्थान हुनुभयो। उहाँको पुनरुत्थान ऐतिहासिक घटना हो र पाप तथा मृत्युमाथिको उहाँको विजय, उहाँको पहिचानको पुष्टि र विश्वासीहरूको भावी पुनरुत्थानको आधार हो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि उहाँ स्वर्गारोहण गर्नुभयो, पिता परमेश्वरको दाहिने हातमा महिमित हुनुभयो र अहिले आफ्नो जनका निम्ति मध्यस्थता, प्रधान पूजाहारीय सेवा र सार्वभौम शासन गर्नुहुन्छ।

येशू ख्रीष्ट मण्डलीका शिर हुनुहुन्छ। उहाँद्वारा मात्र परमेश्वरसँग मेलमिलाप सम्भव छ, र उहाँबाहेक अर्को कुनै नाममा उद्धार छैन।

हामी विश्वास गर्छौँ कि येशू ख्रीष्ट व्यक्तिगत, दृश्य र महिमापूर्ण रूपमा पुनः आउनुहुनेछ।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले येशू ख्रीष्टसम्बन्धी अध्ययनमा उहाँको अनन्त ईश्वरत्व, वास्तविक मानवत्व, एक व्यक्तिमा दुई स्वभाव, कुमारी जन्म, पापरहित जीवन, प्रतिस्थापनात्मक प्रायश्चित्त, शारीरिक पुनरुत्थान, स्वर्गारोहण, वर्तमान मध्यस्थ सेवा र भावी पुनरागमनलाई ख्रीष्टियन विश्वासका आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

८. पवित्र आत्मा

(The Holy Spirit)

हामी विश्वास गर्छौँ कि पवित्र आत्मा त्रिएक परमेश्वरका तेस्रो व्यक्ति हुनुहुन्छ—पूर्ण परमेश्वर, अनन्त, व्यक्तिगत र पिता तथा पुत्रसँग समान ईश्वरीय महिमा र स्वभावमा एक हुनुहुन्छ।

उहाँ केवल शक्ति, प्रभाव वा आध्यात्मिक ऊर्जा होइन; उहाँ जान्नुहुन्छ, इच्छा गर्नुहुन्छ, बोल्नुहुन्छ, सिकाउनुहुन्छ, डोर्‍याउनुहुन्छ र व्यक्तिगत रूपमा सम्बन्ध राख्नुहुन्छ।

उद्धारमा पवित्र आत्माले मानिसलाई पुनर्जन्म दिनुहुन्छ, ख्रीष्टसँग एकतामा ल्याउनुहुन्छ, विश्वासीमा वास गर्नुहुन्छ, परमेश्वरका सन्तानका रूपमा पुष्टि गर्नुहुन्छ र उद्धारको प्रतिज्ञाको छाप तथा प्रत्याभूति दिनुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पवित्र आत्माको बप्तिस्मा उद्धार प्राप्त गर्ने क्षणमै हुन्छ। जब कुनै व्यक्ति विश्वासद्वारा ख्रीष्टमा आउँछ, पवित्र आत्माले उसलाई ख्रीष्टको शरीरमा समावेश गर्नुहुन्छ। यस अर्थमा प्रत्येक साँचो विश्वासी पवित्र आत्माद्वारा बप्तिस्मा पाएको हुन्छ; पवित्र आत्माको बप्तिस्मा उद्धारपछिको अनिवार्य दोस्रो अनुभव होइन।

हामी विश्वास गर्छौँ कि अन्यभाषामा बोल्नु पवित्र आत्माको बप्तिस्माको अनिवार्य प्रारम्भिक प्रमाण होइन। अन्यभाषा पवित्र आत्माले आफ्नो इच्छाअनुसार प्रदान गर्नुहुने आत्मिक वरदानहरूमध्ये एक हो, र सबै विश्वासीलाई एउटै वरदान दिइँदैन।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पवित्र आत्मा प्रत्येक साँचो विश्वासीमा वास गर्नुहुन्छ र उसलाई क्रमशः पवित्रीकरण गर्नुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पवित्र आत्माले मण्डलीलाई सुसमाचारको साक्षी, सेवा, आराधना, प्रार्थना र चेलापनका लागि सामर्थ्य प्रदान गर्नुहुन्छ। उहाँले आफ्नो इच्छा र बुद्धिअनुसार विश्वासीहरूलाई आत्मिक वरदानहरू दिनुहुन्छ, ताकि ख्रीष्टको शरीर निर्माण होस्।

आत्मिक वरदानहरू व्यक्तिगत प्रतिष्ठा वा आध्यात्मिक श्रेष्ठताको प्रमाण होइनन्। तिनीहरूको प्रयोग प्रेम, बाइबलीय सत्य, उचित क्रम, आत्मसंयम र मण्डलीको निर्माणअन्तर्गत हुनुपर्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पवित्र आत्माले विश्वासीलाई परमेश्वरको वचन बुझ्न सहायता गर्नुहुन्छ। तथापि उहाँको प्रकाशनले पवित्रशास्त्रको वास्तविक अर्थलाई परिवर्तन गर्दैन, न त पवित्रशास्त्रसँग विरोध गर्ने वा त्यसमा नयाँ निर्णायक सिद्धान्त थप्ने अधिकार प्रदान गर्छ।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले पवित्र आत्मासम्बन्धी अध्ययनमा उहाँको पूर्ण ईश्वरत्व र व्यक्तित्व, उद्धारको क्षणमा हुने पवित्र आत्माको बप्तिस्मा, विश्वासीमा वास, पुनर्जन्म, पवित्रीकरण, सामर्थ्य प्रदान गर्ने कार्य, आत्मिक वरदानहरूको सार्वभौम वितरण तथा अन्यभाषालाई अनिवार्य प्रमाण नमान्ने दृष्टिकोणलाई आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

९. उद्धार

(Salvation)

हामी विश्वास गर्छौँ कि उद्धार पूर्ण रूपमा परमेश्वरको अनुग्रहको कार्य हो, जुन येशू ख्रीष्टको व्यक्ति र उहाँको उद्धारकारी कार्यमा आधारित छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि उद्धार ख्रीष्टमा विश्वासद्वारा प्राप्त हुन्छ। साँचो उद्धारकारी विश्वास केवल केही तथ्यहरूलाई मानसिक रूपमा स्वीकार गर्नु मात्र होइन; यसमा पापबाट फर्कने पश्चात्ताप, येशू ख्रीष्टमाथिको भरोसा र उहाँलाई प्रभु तथा उद्धारकर्ताका रूपमा ग्रहण गर्ने प्रतिक्रिया समावेश हुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि उद्धारमा परमेश्वरले पापीलाई पुनर्जन्म दिनुहुन्छ, धर्मी ठहराउनुहुन्छ, आफ्नो सन्तानका रूपमा ग्रहण गर्नुहुन्छ, ख्रीष्टसँग एकतामा ल्याउनुहुन्छ र पवित्रीकरणको जीवनमा प्रवेश गराउनुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि धर्मी ठहराइ (Justification) परमेश्वरको न्यायिक घोषणा हो, जसद्वारा विश्वास गर्ने पापीलाई ख्रीष्टको धार्मिकताका आधारमा धर्मी ठहराइन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पुनर्जन्म (Regeneration) पवित्र आत्माको कृपालु कार्य हो, जसद्वारा आत्मिक रूपमा मृत मानिसलाई नयाँ जीवन प्रदान गरिन्छ र उसलाई ख्रीष्टतर्फ विश्वास र पश्चात्तापमा प्रतिक्रिया दिन सक्षम बनाइन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि उद्धारमा परमेश्वरले विश्वासीलाई दत्तक ग्रहण (Adoption) गरी आफ्नो परिवारमा समावेश गर्नुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पवित्रीकरण (Sanctification) उद्धारको अनिवार्य फल हो। राम्रो काम उद्धारको आधार होइन, तर परमेश्वरको अनुग्रहद्वारा प्राप्त नयाँ जीवनको फल हो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि उद्धार येशू ख्रीष्टमा मात्र पाइन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वरले उद्धार गर्नुभएको आफ्ना जनलाई विश्वासमा स्थिर राख्नुहुन्छ, र साँचो विश्वासीहरू अन्त्यसम्म ख्रीष्टमा दृढ रहन्छन्।

अन्ततः उद्धारको पूर्णता ख्रीष्टको पुनरागमनमा हुनेछ, जब विश्वासीहरू पूर्ण रूपमा पापको उपस्थितिबाट मुक्त भई महिमित अवस्थामा प्रवेश गर्नेछन्।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले उद्धारसम्बन्धी अध्ययनमा अनुग्रहको प्राथमिकता, ख्रीष्टको पर्याप्तता, विश्वासद्वारा धर्मी ठहराइ, पुनर्जन्म, दत्तक ग्रहण, पवित्रीकरण, साँचो विश्वासको फलस्वरूप आज्ञाकारिता, विश्वासीहरूको दृढता र अन्तिम महिमाकरणलाई आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

१०. मण्डली

(The Church)

हामी विश्वास गर्छौँ कि मण्डली येशू ख्रीष्टको शरीर र परमेश्वरका उद्धारप्राप्त जनहरूको समुदाय हो, जसको शिर स्वयं येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि विश्वव्यापी मण्डली सबै युग र स्थानका साँचो विश्वासीहरूबाट बनेको छ, जबकि स्थानीय मण्डली कुनै निश्चित स्थानमा भेला हुने, सुसमाचार स्वीकार गर्ने, आराधना गर्ने, शिक्षा ग्रहण गर्ने, संगति गर्ने, बप्तिस्मा र प्रभुभोज पालन गर्ने तथा सुसमाचारको सेवामा संलग्न हुने विश्वासीहरूको दृश्य समुदाय हो।

मण्डलीको सर्वोच्च शिर येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ, र मण्डलीको विश्वास, शिक्षा, आराधना, नेतृत्व र सेवकाइ अन्ततः उहाँको वचनको अधीनमा रहनुपर्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि स्थानीय मण्डलीमा योग्य एल्डर वा पास्टरहरूको नेतृत्व र सम्पूर्ण मण्डलीको उत्तरदायी सहभागिता दुवै आवश्यक छन्।

हामी विश्वास गर्छौँ कि मण्डलीमा सदस्यता केवल सामाजिक पहिचान होइन, तर सुसमाचारप्रति प्रतिबद्धता, परस्पर उत्तरदायित्व, चेलापन, सेवा र मण्डलीय अनुशासनसँग सम्बन्धित बाइबलीय प्रतिबद्धता हो।

मण्डलीको जीवनमा परमेश्वरको वचनको प्रचार र शिक्षा, प्रार्थना, आराधना, संगति, उदारता, चेलापन, आत्मिक हेरचाह, बप्तिस्मा र प्रभुभोज प्रमुख स्थानमा रहनुपर्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पुरुष र स्त्री दुवैलाई मण्डलीको जीवन, सेवा, प्रार्थना, शिक्षा, साक्षी र आत्मिक वरदानहरूको प्रयोगमा महत्त्वपूर्ण स्थान छ। मण्डलीको नेतृत्व र सेवकाइसम्बन्धी विशिष्ट भूमिकाहरू पवित्रशास्त्रको व्याख्या र मण्डलीको मान्य धर्मशास्त्रीय संरचनाअनुसार व्यवस्थित गरिनुपर्छ।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले मण्डलीसम्बन्धी अध्ययनमा ख्रीष्टको शिरत्व, विश्वव्यापी र स्थानीय मण्डलीको वास्तविकता, वचनकेन्द्रित आराधना, एल्डर नेतृत्व, मण्डलीको उत्तरदायी सहभागिता, सदस्यता, अनुशासन, चेलापन, सुसमाचारको साक्षी र आत्मिक सेवकाइलाई आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

११. बप्तिस्मा र प्रभुभोज

(Baptism and the Lord’s Supper)

हामी विश्वास गर्छौँ कि बप्तिस्मा र प्रभुभोज येशू ख्रीष्टले आफ्नो मण्डलीलाई पालन गर्न दिनुभएको दुई प्रमुख आज्ञात्मक विधि हुन्। यी उद्धार प्राप्त गर्ने साधन होइनन्।

बप्तिस्मा

हामी विश्वास गर्छौँ कि बप्तिस्मा येशू ख्रीष्टमा व्यक्तिगत रूपमा विश्वास गरिसकेको व्यक्तिको विश्वासको सार्वजनिक घोषणा हो। त्यसैले बप्तिस्मा पश्चात्ताप र ख्रीष्टमाथिको व्यक्तिगत विश्वासपछि दिइनुपर्छ।

बप्तिस्माले विश्वासीको ख्रीष्टसँगको एकता—उहाँको मृत्यु, गाडिनु र पुनरुत्थानसँगको सम्बन्ध—लाई प्रतीकात्मक रूपमा व्यक्त गर्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि नयाँ करारको नमुना र बप्तिस्माको प्रतीकात्मक अर्थअनुसार विश्वासीलाई पानीमा पूर्ण रूपमा डुबाएर दिइने बप्तिस्मा (Immersion) यसको उपयुक्त विधि हो।

बप्तिस्मा आफैँले पुनर्जन्म गराउँदैन, पाप क्षमा गराउँदैन वा उद्धार कमाइदिँदैन।

प्रभुभोज

हामी विश्वास गर्छौँ कि प्रभुभोज येशू ख्रीष्टले आफ्नो मण्डलीलाई उहाँको मृत्युको स्मरण, घोषणा र विश्वासपूर्ण सहभागिताका लागि स्थापित गर्नुभएको हो।

रोटी र दाखमद्यले ख्रीष्टको शरीर र उहाँको बगाइएको रगतलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। प्रभुभोजमा ख्रीष्टलाई फेरि बलिदान गरिँदैन, न त रोटी र दाखमद्य ख्रीष्टको भौतिक शरीर र रगतमा रूपान्तरित हुन्छन्।

तथापि प्रभुभोजलाई केवल अर्थहीन प्रतीक वा सामान्य स्मृति-अनुष्ठानका रूपमा बुझ्नु हुँदैन। विश्वासमा सहभागी हुँदा मण्डलीले ख्रीष्टको एकपटक सम्पन्न भएको उद्धारकारी कार्यलाई सम्झन्छ, सुसमाचार घोषणा गर्छ, ख्रीष्टसँगको आफ्नो सम्बन्धलाई स्वीकार गर्छ र एउटै शरीरका रूपमा आफ्नो सहभागिता र एकतालाई व्यक्त गर्छ।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले विश्वासीको बप्तिस्मा, पानीमा डुबाएर दिइने बप्तिस्मा, बप्तिस्मालाई उद्धारको साधन नमान्ने दृष्टिकोण, तथा प्रभुभोजलाई स्मारक मात्र नभई वास्तविक आत्मिक महत्त्व भएको विश्वासपूर्ण मण्डलीय सहभागिताका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

१२. ख्रीष्टियन जीवन

(Christian Life)

हामी विश्वास गर्छौँ कि ख्रीष्टियन जीवन परमेश्वरको अनुग्रहद्वारा प्राप्त उद्धारको फलस्वरूप उत्पन्न हुने विश्वास, आज्ञाकारिता, पवित्रता, प्रेम र सेवाको जीवन हो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि प्रत्येक विश्वासीलाई येशू ख्रीष्टको स्वरूपमा क्रमशः परिवर्तन हुँदै जाने पवित्रीकरणको जीवनका लागि बोलाइएको छ।

ख्रीष्टियन जीवन केवल व्यक्तिगत धार्मिक अभ्यासमा सीमित हुँदैन। यसले परमेश्वरप्रतिको प्रेम, छिमेकीप्रतिको प्रेम, परिवार, मण्डली, कार्यक्षेत्र, समाज, आर्थिक व्यवहार, वचन र कर्म, न्याय, दया, सत्यता तथा मानव सम्बन्धका सबै पक्षलाई समेट्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि विश्वासीलाई प्रार्थना, पवित्रशास्त्रको अध्ययन, आराधना, मण्डलीय संगति, प्रभुभोज, सेवा र आत्मिक अनुशासनहरूद्वारा परमेश्वरसँगको सम्बन्धमा बढ्न बोलाइएको छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि ख्रीष्टियन जीवनको चिन्ह केवल बाह्य धार्मिक गतिविधि होइन, तर आत्माको फल र रूपान्तरित चरित्र हो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि ख्रीष्टियन स्वतन्त्रता पाप गर्ने छुट होइन। ख्रीष्टमा प्राप्त स्वतन्त्रता परमेश्वरप्रति आज्ञाकारिता, पवित्रता र प्रेमद्वारा अरूको सेवा गर्ने स्वतन्त्रता हो।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले ख्रीष्टियन जीवनसम्बन्धी अध्ययनमा अनुग्रहबाट उत्पन्न आज्ञाकारिता, पवित्रीकरण, आत्माको फल, प्रार्थना, वचन, मण्डलीय संगति, सेवा, नैतिक उत्तरदायित्व, दुःखमा दृढता, प्रेम र परमेश्वरको महिमाका लागि समर्पित जीवनलाई आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

१३. सुसमाचार र मिसन

(Gospel and Mission)

हामी विश्वास गर्छौँ कि सुसमाचार येशू ख्रीष्टको व्यक्ति र उहाँको उद्धारकारी कार्यसम्बन्धी शुभसमाचार हो—उहाँ हाम्रो पापका निम्ति मर्नुभयो, गाडिनुभयो, मृतकहरूबाट पुनरुत्थान हुनुभयो, प्रभु हुनुहुन्छ, र उहाँमा विश्वास गर्नेहरूलाई क्षमा, मेलमिलाप र अनन्त जीवन प्रदान गर्नुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि सुसमाचार केवल नैतिक सुधार, सामाजिक सेवा, धार्मिक प्रेरणा वा व्यक्तिगत आत्म-विकासको सन्देश होइन। यसको केन्द्र येशू ख्रीष्टको क्रूस र पुनरुत्थान हो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि येशू ख्रीष्टले आफ्नो मण्डलीलाई सबै जातिका मानिसहरूलाई चेला बनाउन, सुसमाचार घोषणा गर्न, बप्तिस्मा दिन र उहाँले आज्ञा गर्नुभएको सबै कुरा पालन गर्न सिकाउन महान् आज्ञा दिनुभएको छ।

यसकारण मिसन मण्डलीको वैकल्पिक कार्यक्रम होइन; यो मण्डलीको पहिचान र बोलावटको आवश्यक अङ्ग हो।

हामी विश्वास गर्छौँ कि सुसमाचार सबै जाति, भाषा, संस्कृति र सामाजिक समूहका मानिसहरूका लागि हो। सांस्कृतिक सन्दर्भलाई ध्यानमा राख्नुपर्छ, तर सुसमाचारको मूल सत्य परिवर्तन, कमजोर वा विकृत गरिनु हुँदैन।

हामी विश्वास गर्छौँ कि सुसमाचार प्रचार र दया, न्याय तथा सेवाका कार्यहरू परस्पर विरोधी होइनन्। तथापि सामाजिक सेवा स्वयं सुसमाचारको स्थान लिँदैन; सुसमाचारको स्पष्ट घोषणा आवश्यक रहन्छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि सुसमाचार प्रचार बल, छल, आर्थिक प्रलोभन, राजनीतिक दबाब वा धार्मिक अपमानद्वारा गरिनु हुँदैन। ख्रीष्टियन साक्षी सत्य, प्रेम, सम्मान, धैर्य र बौद्धिक इमानदारीसहित प्रस्तुत गरिनुपर्छ।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले सुसमाचार र मिसनसम्बन्धी अध्ययनमा ख्रीष्टकेन्द्रित सुसमाचार, पश्चात्ताप र विश्वासको आह्वान, महान् आज्ञा, सबै जातिका लागि सुसमाचार, चेलापन, स्थानीय मण्डलीको निर्माण, सांस्कृतिक जिम्मेवारी, प्रेमपूर्ण सेवा र सत्यनिष्ठ साक्षीलाई आधारभूत सत्यका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

१४. अन्तिम कुराहरू

(Last Things)

हामी विश्वास गर्छौँ कि येशू ख्रीष्ट व्यक्तिगत, निश्चित, महिमापूर्ण र दृश्य रूपमा पुनः आउनुहुनेछ।

हामी अन्तकालसम्बन्धी पवित्रशास्त्रीय शिक्षालाई व्यवस्थाकालीन पूर्वसहस्राब्दीवादी दृष्टिकोण (Dispensational Premillennialism) बाट बुझ्छौँ।

मण्डलीको महासङ्कष्टपूर्व उठाइ

हामी विश्वास गर्छौँ कि ख्रीष्टमा मरेका विश्वासीहरू पुनर्जीवित हुनेछन् र जीवित विश्वासीहरू रूपान्तरित भई प्रभुलाई भेट्न उठाइनेछन्। मण्डलीको यो उठाइ महासङ्कष्टको समयभन्दा अघि हुनेछ; यस दृष्टिकोणलाई महासङ्कष्टपूर्व उठाइ (Pretribulational Rapture) भनिन्छ।

महासङ्कष्ट र ख्रीष्टको महिमापूर्ण पुनरागमन

हामी विश्वास गर्छौँ कि भविष्यमा पृथ्वीमाथि गम्भीर न्याय, विद्रोह र महासङ्कष्टको समय आउनेछ। त्यस अवधिको अन्त्यमा येशू ख्रीष्ट राजाहरूका राजा र प्रभुहरूका प्रभुका रूपमा महिमापूर्ण र दृश्य रूपमा पृथ्वीमा पुनः आउनुहुनेछ।

ख्रीष्टको एक हजार वर्षको राज्य

हामी विश्वास गर्छौँ कि ख्रीष्टको महिमापूर्ण पुनरागमनपछि उहाँले पृथ्वीमा वास्तविक एक हजार वर्षको राज्य स्थापना गर्नुहुनेछ।

प्रकाश २० मा उल्लेख गरिएको “एक हजार वर्ष”लाई केवल मण्डलीको वर्तमान युग वा अनिश्चित प्रतीकात्मक अवधिका रूपमा नभई भविष्यमा पूरा हुने वास्तविक मसीही शासनका रूपमा बुझ्छौँ।

इस्राएल र परमेश्वरका प्रतिज्ञाहरू

हामी विश्वास गर्छौँ कि इस्राएललाई दिइएका बाइबलीय करारात्मक तथा राष्ट्रिय प्रतिज्ञाहरू केवल मण्डलीमा विलीन भएर समाप्त भएका छैनन्; परमेश्वरको अन्तकालीन योजनामा तिनको भविष्यकालीन पूर्तिका लागि स्थान रहेको छ।

यसको अर्थ इस्राएल र मण्डलीका लागि दुई अलग-अलग उद्धारका मार्ग छन् भन्ने होइन। यहूदी र अन्यजाति दुवैका लागि उद्धार केवल परमेश्वरको अनुग्रहद्वारा, येशू ख्रीष्टमा विश्वासमार्फत प्राप्त हुन्छ।

पुनरुत्थान र अन्तिम न्याय

हामी विश्वास गर्छौँ कि पवित्रशास्त्रले शारीरिक पुनरुत्थान सिकाउँछ। अन्ततः सबै मानिस परमेश्वरको न्यायसमक्ष उपस्थित हुनेछन्।

नयाँ आकाश र नयाँ पृथ्वी

हामी विश्वास गर्छौँ कि परमेश्वरले अन्ततः नयाँ आकाश र नयाँ पृथ्वी स्थापना गर्नुहुनेछ, जहाँ धार्मिकता वास गर्नेछ।

ख्रीष्टियन आशाको अन्तिम लक्ष्य केवल पृथ्वीबाट भागेर आत्मिक संसारमा रहने कुरा होइन, तर पुनरुत्थान, नयाँ सृष्टि र परमेश्वरसँगको अनन्त महिमित संगति हो।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले मण्डलीको महासङ्कष्टपूर्व उठाइ, ख्रीष्टको व्यक्तिगत र महिमापूर्ण पुनरागमन, भविष्यकालीन वास्तविक एक हजार वर्षको मसीही राज्य, इस्राएलसम्बन्धी परमेश्वरका प्रतिज्ञाहरूको भविष्यकालीन पूर्ति, मृतकहरूको पुनरुत्थान, अन्तिम न्याय, दुष्टताको अन्तिम पराजय, नयाँ आकाश र नयाँ पृथ्वी तथा परमेश्वरसँगको अनन्त जीवनलाई आफ्नो मान्य अन्तकालीन विश्वासका रूपमा स्वीकार गर्दछ।

१५. ऐतिहासिक ख्रीष्टियन विश्वाससँगको निरन्तरता

(Continuity with Historic Christian Faith)

हामी विश्वास गर्छौँ कि ख्रीष्टियन विश्वास इतिहासबाट अलग भएको नयाँ धार्मिक विचार होइन, तर प्रेरितहरूले घोषणा गरेको सुसमाचार र पवित्रशास्त्रमा प्रकट गरिएको सत्यसँग निरन्तरता राख्ने विश्वास हो।

हामी स्वीकार गर्छौँ कि प्रारम्भिक मण्डलीले त्रिएक परमेश्वर, येशू ख्रीष्टको ईश्वरत्व र मानवत्व, देहधारण, पुनरुत्थान तथा अन्य आधारभूत ख्रीष्टियन सत्यहरूको रक्षा गर्न ऐतिहासिक रूपमा महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्‍यो।

हामी प्रेरितीय विश्वासघोषणा (Apostles’ Creed), नाइसियाली विश्वासघोषणा (Nicene Creed) तथा चाल्सेडोनको परिभाषा (Definition of Chalcedon) जस्ता ऐतिहासिक ख्रीष्टियन दस्तावेजहरूलाई पवित्रशास्त्रको अधिकारबराबर मान्दैनौँ; तथापि तिनले बाइबलीय सत्यलाई ऐतिहासिक रूपमा स्पष्ट र सुरक्षित गर्न दिएको योगदानलाई उच्च महत्त्व दिन्छौँ।

हामी विशेष रूपमा स्वीकार गर्छौँ कि:

• परमेश्वर एक हुनुहुन्छ र पिता, पुत्र र पवित्र आत्माका रूपमा त्रिएक हुनुहुन्छ;
• येशू ख्रीष्ट साँचो परमेश्वर र साँचो मानिस हुनुहुन्छ;
• उहाँ एउटै व्यक्तिमा दुई स्वभाव—ईश्वरीय र मानवीय—सहित अस्तित्वमा हुनुहुन्छ;
• उहाँको देहधारण, क्रूस, शारीरिक पुनरुत्थान र पुनरागमन ख्रीष्टियन विश्वासका आधारभूत सत्य हुन्;
• उद्धार परमेश्वरको अनुग्रहद्वारा येशू ख्रीष्टमा प्राप्त हुन्छ; र
• मण्डलीलाई प्रेरितीय सुसमाचारमा विश्वासयोग्य रहन बोलाइएको छ।

हामी विश्वास गर्छौँ कि पवित्रशास्त्र नै अन्तिम र निर्णायक अधिकार हो। कुनै धर्मसार, महासभा, सम्प्रदाय, शिक्षक, धर्मशास्त्रीय परम्परा वा ऐतिहासिक दस्तावेज त्रुटिहीन अथवा पवित्रशास्त्रभन्दा माथि हुँदैन।

तथापि हामी ऐतिहासिक मण्डलीको साक्ष्यलाई बेवास्ता गर्दैनौँ। विगतका विश्वासी, शिक्षक, धर्मशास्त्री, महासभा र विश्वासघोषणाहरूले कसरी पवित्रशास्त्र बुझ्ने प्रयास गरे, कुन विवादहरू सामना गरे, र कुन भाषामा ख्रीष्टियन विश्वास स्पष्ट गरे भन्ने अध्ययन वर्तमान मण्डलीका लागि महत्त्वपूर्ण छ।

ऐतिहासिक निरन्तरताको अर्थ प्रत्येक पुरानो परम्परा वा अभ्यासलाई अपरिवर्तनीय रूपमा स्वीकार गर्नु होइन। ख्रीष्टियन परम्पराका सबै दाबीहरूलाई बाइबलीय परीक्षणको अधीनमा राख्नुपर्छ।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले आफूलाई ऐतिहासिक ख्रीष्टियन विश्वाससँग निरन्तरता राख्ने, बाइबलकेन्द्रित र इभान्जेलिकल धर्मशास्त्रीय परम्पराभित्र स्थित गर्दछ।

यस ऐतिहासिक निरन्तरताले हामीलाई दुई जिम्मेवारी सम्झाउँछ: पहिलो, नयाँपनको नाममा ऐतिहासिक ख्रीष्टियन विश्वासका आधारभूत सत्यहरू त्याग्नु हुँदैन; दोस्रो, परम्पराको नाममा पवित्रशास्त्रको निरन्तर सुधारात्मक अधिकारलाई निष्क्रिय बनाउनु हुँदैन।

यसकारण नेपाली ख्रीष्टियन ज्ञानकोशले प्रेरितीय सुसमाचार, त्रिएक परमेश्वर, ख्रीष्टको पूर्ण ईश्वरत्व र मानवत्व, उहाँको क्रूस र पुनरुत्थान, अनुग्रहद्वारा उद्धार, पवित्रशास्त्रको सर्वोच्च अधिकार तथा ऐतिहासिक ख्रीष्टियन विश्वाससँगको जिम्मेवार निरन्तरतालाई आफ्नो सम्पादकीय तथा धर्मशास्त्रीय पहिचानको आधारभूत अङ्गका रूपमा स्वीकार गर्दछ।